Charley Pride
Charley Frank Pride is geboren op 18 maart 1938 als zoon van arme boeren en als een van de in total 11 kinderen in Sledge, Mississippi. Hij staat bekend als een allemansvriend die door zijn warme baritonstem miljoenen fans heft over de hele wereld.
Onofficieel is hij zijn carrier begonnen aan het eind van de jaren 50 van de vorige eeuw terwijl hij honkbal speelde in de Negro American League bij de Memphis Red Sox. In de bus van en naar de wedstrijden pakte hij zijn gitaar en speelde en zong hij zijn liedjes. Met zijn door hem zelf gekochte gitaar speelde hij met vele bandjes terwijl hij met zijn team door het land reisde.
In 1956 trouwt Charley met Rozene die hij heeft ontmoet tijdens een honkbalwedstrijd. Ze hebben twee zoons (Kraig en Dion).
Nadat hij als prof-honkballer was afgewezen door de New York Mets, besloot hij terug te gaan naar Montana, maar met een omweg via Nashville.
Daar ontmoette hij Jack Johnson die hem een management-contract beloofde. Dit was het begin van een jarenlange relatie.
Een jaar later keerde Charley terug naar Nashville om daar producer Jack Clement te onmoeten. Die gaf hem verschillende nieuwe liedjes die hij moest gaan instuderen. Toen Clement de uitvoeringen van Charley hoorde wilde hij direct de studio in, en vroeg aan Charley of hij twee nummers binnen twee uur kon opnemen. Charley bevestigde dit en “The Snakes Crawl at Night” en “Atlantic Coastal Line” werden opgenomen.
Na een maand of drie belandden de beide demo’s op het bureau van RCA Records topman Chet Atkins, die hem direct een contract aanbood bij RCA. De eerste single van Charley Pride kwam uit in januari 1966 en vanaf dat moment was zijn ster reizende. In zeer korte tijd bereikten zowel “The Snakes Crawl at Night” als “Before I Met You” de hitlijsten.
Charley Pride heft altijd zijn eigen doelen vastgesteld. Een van zijn doelen was om een international bekend artiest te worden. Dit bereikte hij door optredens in Europa, Australie, New Zealand, Japan en Fiji, maar ook door op te gaan treden in de provincies van Canada.
Als opvolger van “Snakes Crawl at Night" werd "Before I Met You" uitgebracht, kort daarop gevolgde door "Just Between You and Me". Dit nummer kwam hoog in de countrylijsten, en daarmee werd Charley Pride de eerste niet blanke countryzanger dit in deze lijst terechtkwam.
Het success van "Just Between You and Me" was enorm, hij won er ondermeer een Grammy Award mee.
In 1967 was hij de eerste niet blanke die op mocht treden in de Grand Ole Opry sinds harmonica-speler DeFord Bailey in 1925. Pas in 19993 werd hij verzocht om toe te treden tot de Opry.
Tussen 1969 en 1971 bracht Charley Pride acht singles uit die na elkaar de eerste plaats bereikten van de countrylijsten, en die ook in de poplijsten te vinden waren "All I Have to Offer You Is Me", "I'm So Afraid of Losing You Again", "I Can't Believe That You've Stopped Lovin' Me", "I'd Rather Love You", "Is Anybody Goin' to San Antone?", "I Wonder Could I Live There Anymore?", "I'm Just Me", en "Kiss an Angel Good Morning".
In 1971 bracht hij zijn allergrootste success uit, namelijk "Kiss an Angel Good Morning", letterlijk een millionseller waarvoor hij vele onderscheidingen in ontvangst mocht nemen, waaronder die van de Country Music Association's Entertainer of the Year award,en die van Top Male Vocalist. De laatste onderscheiding won hij in 1972 nogmaals.
"Kiss an Angel Good Morning" zou zijn herkenningstune worden.
In de jaren 70 en 80 bleef Charley Pride countryhits scoren met nummers als "Is Anybody Goin' To San Antone?", "Mississippi Cotton Picking Delta Town," "Someone Loves You, Honey," "When I Stop Leaving, I'll Be Gone," "Burgers and Fries", "I Don't Think She's In Love Anymore", "Roll On Mississippi", "Never Been So Loved In (All My Life)" en "You're So Good When You're Bad."
Zoals zoveel country-artiesten nam hij ook een tribute-album op met nummers van Hank Williams, getiteld "There's a Little Bit of Hank in Me". Hierop vinden we grote hits als "Kaw-Liga," "Honky Tonk Blues" en "You Win Again".
Charley Pride heeft in total meer dan 70 miljoen singles en albums verkocht.
Ook op het witte doek is Charley Pride te horen, en wel in de film uit 1970 “”A Great Notion”, waarin hij het nummer "All His Children" zingt. De film kreeg twee oscarnominaties, waarvan een voor het nummer van Charley.
Hij bleef verbonden aan RCA tot 1986. Hj verliet RCA met ruzie omdat naar zijn mening RCA meer tijd en energie besteede aan nieuwe artiesten dan aan de artiesten die de maatschappij al jaren trouw waren gebleven.
Hij tekende bij 16th Avenue Records, en kwam terug met de top 5 hit "Shouldn't it be Easier Than This", gevolgd door enkele kleinere hits.
Charley Pride is zijn liefde voor het honkbal echter nooit kwijtgeraakt. Jaarlijks bezoekt hij de Texas Rangers in het voorseizoen tijdens de training. Hij is een groot fan van de Rangers (hij heeft jaren in Dallas gewoond), en is nog steeds regelmatig tijdens wedstrijden op de tribune te vinden.
In 1994 wordt hij door de Academy of Country Music onderscheiden met de prestigieuze Pioneer Award.
In 1994 schrijft Charley Pride samen met Jim Henderson zijn autobiografie Pride: The Charley Pride Story. In dit book onthuld hij dat hij jaren heft geworsteld met een manische depressie
In 1996 neemt hij de Trumpet Award van Turner Broadcasting in ontvangst. Datzelfde jaar wordt zijn hit uit 1981 "Roll On Mississippi" het officiele lied van deze staat, en mag hij optreden tijdens het kerstdiner van president Bill Clinton in het Witte Huis.
In 1997 word er een tumor verwijderd van zijn rechterstemband in het ziekenhuis van de University of Arkansas for Medical Sciences. Toen hij in februari 2009 voor controle terug moest komen verraste hij de Arkansas Senaat met een optreden van vijf nummers te geven. Hierin werd hij bijgestaan door de gouverneur van Arkansas Mike Beebe.
In juli 1999 krijgt hij een ster op de Hollywood Walk of Fame
In 2000 wordt hij opgenomen in de Country Music Hall of Fame and Museum. Voor hemzelf is dit de hoogst mogelijke onderscheiding, en er kwamen tranen in zijn ogen toen Brenda Lee zijn naam noemde.
In 2003 ontvangt hij de Texas Cultural Trust's Texas Medal of Arts, en wordt hij door CMT geplaatst op de 18e plaats van de 40 Greatest Men in Country Music.
In mei 2003 verschijnt er bij Music City Records weer een nieuw album “Comfort of Her Wings”
November 2006 verschijnt zijn album “ Pride & Joy: A Gospel Music Collection” bij Music City Records
In 2008 mocht hij Mississippi Arts Commission's lifetime achievement award in ontvangst nemen.
zijn officiele website
laatste update maart 2010