The Eagles
De groep is opgericht in het begin van
de jaren zeventig in Los Angeles, eerst als begeleidingsband van Linda Ronstadt,
maar al snel sloegen ze hun eigen vleugels uit. Hun vroegste muziek was een
mengeling van country en bluegrass, vermengd met de harmonieën van de
Californische surfmuziek. Hierdoor ontstonden gevoelige nummers over relaties,
auto's en een zwervend leven. De pioniers van dit nieuwe genre waren bands als
the Byrds, Buffalo Springfield en Poco. Uit de subcultuur in en om Sunset
Boulevard en The Valley in Los Angeles die rond deze componisten ontstond,
distilleerden de Eagles een eigen geluid dat synoniem werd met de term
Californische countryrock.
Geen van de vier oprichters is
geboren in Californië. De oorspronkelijke band bestond uit Gitarist/toetsenist
Glenn Frey, drummer Don Henley , gitarist/mandolinist/banjospeler Bernie Leadon
en de uit Poco afkomstige bassist Randy Meisner. Met name Bernie Leadon had de
eerste jaren grote invloed op de muzikale richting van The Eagles.
De band werd geformeerd in 1971
toen John Boylan - toen manager van Linda Ronstadt - Frey, Leadon, and Meisner
losweekte van hun bezigheden. Ze misten nog een drummer totdat Frey Don Henley belde
die hij had ontmoet in The Troubadour in Los Angeles. Twee maanden lang vormden
Eagles de band achter Ronstadt maar na afloop van de tournee besloten de
mannen een eigen groep te vormen. De groep noemde zich the Eagles, met een
knipoog naar The Byrds (Leadon heeft in Dillard & Clark gezeten samen met
voormalig Byrds-zanger Gene Clark, en in de Flying Burrio Brothers zat hij met
ex-Byrdsleden Gram Parsons, Chris Hillman en Michael Clark).
Het eerste album (simpelweg Eagles
getiteld) was gevuld met pure countryrock. Hierop vinden we de eerste top 20
hits van the Eagles, namelijk “Take it easy”, Peaceful easy feeling”, en “Witchy
woman”.
Het tweede album (Desperado) had
als thema "bandieten van het Wilde Westen", waarin de vergelijking werd gemaakt
tussen het leven van de desperado’s in het wilde westen en het leven van de
moderne desperado’s, de popmuzikanten. Op dit album vinden we Eagles-klassiekers
“Tequila Sunrise” en “Desperado”. Beide albums werden opgenomen in Londen en
geproduceerd door Glyn Johns, een producer die daarvoor onder meer had gewerkt
met Led Zeppelin, The Rolling Stones, en The Who.
Ook voor het derde album (On the
border) werkten the Eagles in het begin samen met Glyn Johns. De band wilde meer de rock-kant
op maar Johns neigde meer naar de 'wollige' kant van de muziek van de Eagles. Na
twee-derde van het album samen met Johns te hebben gemaakt braken the Eagles
met Glyn en maakten het album af met Bill Szymczyk. Szymczyk introduceerde Don
Felder die slidegitaar speelde in het lied "Good Day in Hell" waarover de
andere bandleden zeer enthousiast waren. Twee dagen later werd Felder het vijfde
Eagle-lid. Op het album On the Border vinden we ook de eerste nummer 1 hit van
The Eagles "Best of My Love".
Het volgende album, One of These
Nights, had een agressieve rock-achtige basis. Tussen het maken van dit album en
de daaropvolgende tournee verliet Bernie Leadon de groep omdat hij zichzelf
wilde beschermen tegen het oneindige alcohol en drugsgebruik. Hij werd vervangen
door Joe Walsh die op dat moment bezig was een solo-carriere op te zetten die
maar niet van de grond wilde komen. Hiermee werd duidelijk welke richting de
groep op wilde, namelijk de Rock-kant. De titelsong van One of These Nights werd
hun volgende nummer-één hit.
Rond deze tijd kregen de
verschillende personen en persoonlijkheden binnen de band meningsverschillen en
ontstonden de eerste interne ruzies.
Het volgende album, Hotel California uit 1976, heeft als onderwerp het nastreven
van de 'Amerikaanse Droom'. Met Californië als metafoor voor de Verenigde Staten
van Amerika schreven de Eagles liederen over verschillende onderwerpen zoals
onschuld ("New Kid in Town" nummer één) en verleiding ("Life In The Fast Lane"),
maar vooral het titelnummer "Hotel California" dat op 7 mei 1977 de nummer-één-positie behaalde en gezien wordt als
een standaardwerk in de muziekgeschiedenis. Gedurende het laatste deel van de
erop volgende tournee besloot Randy Meisner plotseling dat hij genoeg had van
het leven in hotelkamers en hij verliet de band om in de betrekkelijke rust van
Nebraska te werken aan een solocarrière.
Meisner werd vervangen door de man
die hem ook al had opgevolgd in Poco, namelijk Timothy B. Schmit. In februari
1978 doken de Eagles de studio weer in om hun laatste studioalbum op te nemen:
The Long Run. Het maken hiervan kostte maar liefst twee jaar maar leverde de
groep wel hun vijfde en laatste nummer één hitsingle op met `Heartache Tonight´.
Tijdens de promotie-tour werden de onderlinge ruzies steeds heftiger, met als
triest hoogtepunt de arrestatie van Don Henley op 21 november 1980, toen er –
nadat een 16-jarige prostituee in zijn hotelkamer door drugs was bevangen -
cocaïne, Quaaludes en marihuana in zijn hotelkamer werd gevonden. Later zou
Henley hiervoor veroordeeld worden.
Nadat de The Long Run-tour in 1980
was afgesloten werd een tijd niets van de band gehoord en waren de leden
bezig met hun solocarrières met wisselend succes.
In 1993 werd het album ´Common Thread: the songs of the Eagles´ ter ere van de
Eagles uitgebracht. Een van de makers, Travis Tritt, stond er op dat op zijn video van ´Take It Easy´ alle leden van de Eagles zouden optreden. Toen de video
af was besloten de leden om de band weer bijeen te brengen.
Tijdens het eerste concert werden
de dvd en cd ´Hell Freezes Over´ opgenomen. (De titel verwijst naar een uitspraak
van Henley die zei dat de groep weer bijeen zou komen 'als de hel bevriest' -
een populaire Amerikaanse uitdrukking) en een single "Get Over It" die over
hetzelfde onderwerp gaat.
In 1998 werd de band opgenomen in
de Rock and Roll Hall of Fame en gedurende de ceremonie traden alle zeven
(oud-)leden gezamenlijk op.
Don Felder werd in 2001 uit de band gezet vanwege contractbreuk.
Hierop volgden een aantal reunion-tours die vooral opvielen door de hoge
toegangsprijzen die alle records braken.
Er volgt geen nieuw materiaal, behalve de live-registratie van hun concert in
Melbourne dat op DVD wordt uitgebracht.
In 2006 worden de geruchten steeds sterker dat the Eagles met een nieuw album
gaan komen, en inderdaad wordt in oktober 2007 het eerste studio-album sinds
1979 uitgebracht. Dit dubbelalbum krijgt de titel "The Long Road Out Of Eden".
De
eerste single hiervan werd "How Long", na enige tijd opgevolgd door “Busy Being
Fabulous”.
Alhoewel gesteld werd dat het album alleen maar nieuw materiaal
bevat, blijkt “How Long” al eens eerder door the Eagles te zijn opgenomen. Het
album bereikte zeer snel de nummer 1 positie, de singles zijn blijven steken in de subtop.
Op 10 februari 2008 winnen de Eagles een Grammy Award voor “How Long”.
Op 20 maart 2009 ging hun laatste (??) wereldtournee The long road out of Eden-tour)
van start in de O2 arena in London, GB, welke ook in 2010 nog door zal gaan.
De officiele website
laatste wijziging januari 2010