Frankie Laine
Frankie Laine,(Francesco Paulo
LoVecchio ( 30 maart 1913 - 6 februari 2007)) wordt beschouwd als één van de meest succesvolle en invloedrijke Amerikaanse zangers uit de
twintigste eeuw.
Zijn bijnamen zijn onder andere "Mister Rhythm", "Old Leather Lungs" en "Old Man
Jazz".
Wereldwijd verkocht hij meer dan honderd miljoen platen.
Laine werd geboren als oudste van acht kinderen. Zijn ouders, Giovanni en
Cresenzia Lovecchio, waren geëmigreerd vanuit Monreale op Sicilië. Laine's vader
werkte in Little Italy, zoals Chicago wel genoemd werd, enige tijd als
persoonlijke kapper van de beruchte gangster Al Capone.
Laine maakte kennis met de muziek door op de lagere school in het kerkkoor te
zingen. Toen hij Al Jolsons film "The Singing Fool" zag wist hij zeker dat hij
muzikant wilde worden, en ging hij van school af. Op zeventienjarige leeftijd
zong hij voor een zevenduizendkoppig publiek, en werd hij vijf maal
teruggeroepen voor een toegift. Maar het echte succes als zanger zou nog een aantal
jaren duren.
Laine vierde successen met nummers als "I Believe", "Hey Joe", "Granada", "Jealousy",
"Mule Train", "Cool Water" en "That Lucky Old Sun" en natuurlijk zijn grootste
hits in Nederland “Rawhide” en "Hign Noon".
Hij was gezegend met een zeer krachtige stem, en één van de meest succesvolle
zangers uit de jaren veertig en vijftig, met meer dan 70 hits, 21 gouden platen en
wereldwijd meer dan tweehondervijftig miljoen verkochte albums.
Laine was van origine een door blues beïnvloedde jazz-zanger, maar beheerste
nagenoeg iedere muziekstijl. Hij maakte dan ook muzikale uitstapjes naar gospel, folk,
country en rock 'n roll.
Laine liet zich inspireren door de zwarte muziek, en zijn zangstijl leek
aanvankelijk niet aan te slaan. In plaats van zich keurig aan de 'maat' te houden, plaatste Laine
juist graag de nadruk op de downbeat, in tegenstelling tot zijn tijdgenoten.
Ook zijn voorkeur voor een melodielijn die niet exact dezelfde was als de
begeleiding zorgde ervoor dat het publiek erg aan Laine moest wennen. Echter toen het publiek hem
eenmaal had omarmd, werd Laine ook een echte superster.
Hij plaveide de weg voor zangers als Frank Sinatra, Elvis Presley en Tony Bennett door
als blanke muziek te gaan zingen die
eigenlijk voor zwarten bedoelt was.
In de jaren vijftig maakte Laine een soort tweede carrière door een flinke lijst
titelsongs in te zingen.
Zijn gepassioneerde en energieke vertolking van de titelsong in de westernfilm
"High Noon" (1952 met Gary Cooper en Grace Kelly) leverde hem op slag grote internationale
bekendheid en popularititeit op.
Andere films waarvoor hij zong waren o.a. "Gunfight at OK Corral" en "Bullwhip".
Laine zong ook de begintune van de televisieserie "Rawhide" uit de jaren zestig
in, en ook dit werd een grote hit.
Laines carrière omspant meer dan zeventig jaar. Zijn laatste single nam hij op naar aanleiding van de aanslagen op 11 september. Hij droeg het nummer Taps/My Buddy op aan de brandweermannen van New York. In 1996 kreeg
hij een Lifetime Achievement Award. Op zijn tachtigste verjaardag werd hij door
het Amerikaanse National Congress uitgeroepen tot National Treasure.
Laine woonde in San Diego (Californië). Hij heeft nog tot op zeer hoge leeftijd
opgetreden, o.a. in 2005 voor een muziekspecial van TV-zender PBS. Ondanks het
feit dat hij kort daarvoor een lichte TIA had gehad, klonk zijn vertolking van "That's
My Desire" nog zeer krachtig. Hij overleed op 93-jarige leeftijd in het Mercy
Hospital in San Diego aan een hartinfarct.
Hieronder de officiële
mededeling van zijn familie:
"We are saddened to announce the passing of Frankie Laine, musician, father,
husband and friend. He died at 9:15 this morning from cardiovascular disease at
age 93 in San Diego, surrounded by his loved ones.
Frankie led a long, exuberant life and contributed greatly to many causes near
to his heart. He donated his time and talent to many San Diego charities and
homeless shelters, as well as the Salvation Army and St. Vincent de Paul Village.
He was also an emeritus member of the board of directors for the Mercy Hospital
Foundation.
Born Francesco Paolo LoVecchio on March 30, 1913, he was one of the most
successful American singers of the twentieth century. He charted more than 70
records – 21 of them gold – and achieved worldwide sales of more than 250
million discs. He will be forever remembered for the beautiful music he brought
into this world, his wit and sense of humor, along with the love he shared with
so many.
Frankie is survived by his wife Marcia; brother Phillip LoVecchio of Chicago,
Illinois; daughter Pamela Donner and grandsons Joshua and David Donner of
Sherman Oaks, California; and daughter and son-in-law Dr. and Mrs. Irwin Steiger
of Couer D’Alene, Idaho.
We ask that you respect our privacy during this time. We thank you for caring
about the life of Frankie Laine, a remarkable human being and musician who has
left an indelible mark on the world".
Zijn officiele website
laatste wijziging januari 2010