Freddy Fender
Freddy Fender is geboren als Baldemar Huerta in San Benito, Texas op 4 juni 1937
en overleden op 14 oktober 2006 in Corpus Christi, Texas.
Hij was een Amerikaans
tex-mex-, country- en rock-'n-roll-muzikant. Zijn artiestennaam is afgeleid van
zijn favoriete merk elektrische gitaar, de Fender.
Eigenlijk kent de carrière van Freddy Fender 3 verschillende carrières. In de
jaren 50 stond hij aan de top als Hispanic/pop star. In de jaren 70 werd hij een
countryster, en in de jaren 90 maakte hij deel uit van de Grammy-awards winnende
formatie Texas Tornadoes.
Hij is geboren in de vallei van de Rio Grande in de plaats San Benito. Hij
groeide op in een z.g. barrio. Een barrio is niet wat men vaak denkt een getto,
maar meer een wijk waar uitsluitend Spaanssprekenden wonen.
De eerste muziek die hij speelde was de z.g. Tejano, conjunto. Een onder de
tex-mex vallende muziekstijl die mix tussen de polka (die door de Duitser
immigranten is meegenomen) en de traditionele Mexicaanse muziek.
Zijn kennis van de muziek deed hij op door vooral te kijken en te luisteren naar
artiesten die optraden tijdens bruiloften en feesten in de buurt.
In 1947, toen
hij 10 jaar was, trad hij voor het eerst op voor de radio, waar hij een
bestaande hit "Paloma Querida” ten gehore bracht op de KGBT in Harlingen, Texas.
Hetzelfde nummer zong hij ook tijdens een talentenjacht en dat leverde hem eten
en drinken ter waarde van 10 USD op.
In dezelfde periode maakte hij ook kennis met de Blues. Zijn ouders waren
ambulante werkers, en reisden van werkplek naar werkplek gedurende het
plukseizoen. Veel van hun collega’s waren zwart en enkelen – zo herinnert
Freddy Fender zich – waren zeer goede muzikanten en zangers. De bluesmuziek die
hij in het veld hoorde zou deel gaan uitmaken van zijn eigen te ontwikkelen
stijl.
Toen hij 16 jaar was tekende hij een 3-jarig contract bij de marine. Daarna
begon hij in Texas in bars en dansgelegenheden te spelen. In 1957 stond hij
bekend als El Bebop Kid. Zijn eerste twee platen – Spaanstalige versies van het
Elvis-succces “Don’t be cruel”, en het Harry Belafonte succes “Jamaica Farewell”
– kwamen uit op het Falcon-label en bereikten in Mexico en Zuid Amerika de
eerste plaats. In 1959 kreeg hij een aanbod uit Hollywood. Niet om te acteren,
maar om een contract te tekenen bij Imperial records, het label van grote
artiesten als Fats Domino. Op dat moment wijzigde hij zijn artiestennaam in
Freddy Fender. Fender vanwege zijn lievelingsgitaar, Freddy omdat de totale naam
zo lekker klonk.
In 1960 bracht hij zijn eerste landelijk verkrijgbare single uit "Wasted Days
and Wasted Nights". Kort na het verschijnen werden Freddy en zijn bassist
gearresteerd voor het in bezit hebben van 2 marihuana-sigaretten. Hij werd
veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf, maar kwam na 3 jaar vervroegd vrij. Hij
ging naar New Orleans om zich daar gedurende de volgende 5 jaar te bekwamen in
andere muziekstijlen zoals de rhythm & blues en Cajun funk. Optreden deed hij
niet, en pas later is uitgekomen dat 1 van de voorwaarden voor zijn
vervroegde vrijlating was dat hij zich niet mocht vertonen in gelegenheden waar
alcohol werd geschonken.
In 1969 ging hij weer terug naar ‘zijn’ vallei, ging als mecanicien werken, en
zong alleen nog in de weekenden.
In 1974 nam hij in Houston “Before The Next Teardrop Falls" op.
ABC_Dot kocht de master en op 8 april 1975 bereikte het nummer de
eerste plaats in zowel de country- als de poplijsten. Omdat het al heel lang
geleden was dat “Wasted days and wasted nights” uit was gekomen, wordt door
velen “Teardrop” gezien als zijn eerste plaat. Daardoor ook wordt wel gezegd dat
dit de eerste debuutsingle is die in beide soorten hitlijsten op de eerste
plaats terecht is gekomen.
Als opvolger bracht hij opnieuw “Wasted days and wasted nights uit”, maar nu in
een ander – meer Country – arrangement. Ook deze versie bereikte de eerste
plaats in de countrylijsten, net als dat de opvolgers "Secret Love" en "You'll
Lose A Good Thing" hoog op de hitlijsten terecht kwamen. Het album dat uitkwam
bereikte meerdere malen de platina status. Billboard eerde Freddy Fender als
Best Male Artist of 1975, en hij won datzelfde jaar voor zowel de single
“Teardrop” als voor het album de resp. single- en album-of the-year award.
In de periode 1975 tot 1983 was Freddy Fender niet meer uit de hitlijsten weg te
denken, met grote hits als "Since I Met You Baby" , "Vaya con Dios", "Livin' It
Down", en "The Rains Came". Veel van zijn opnamen (zoals "Since I Met You
Baby," "You'll Lose A Good Thing" , "Vaya Con Dios," en "Livin' It Down" )
bereikten ook de top 10 in de poplijsten.
Hetgeen het meest opvalt aan de singles in deze periode is dat veelal de
refreinen voor een deel worden gezongen in het Spaans. Het kwam in die tijd
zelden voor dat meertalige songs de poplijsten betraden, dat ze in de
countrylijsten stonden was nog veel zeldzamer.
Freddy Fender werd sterk beïnvloed door de z.g. swamp-pop. Een muziekstijl die
vooral voorkwam in het gebied van Zuid Louisiana en Zuidoost Texas. Uiteindelijk
nam hij voor zijn album Swamp Gold uit 1978 een aantal nummers in deze
muziekstijl op. Speciaal voor dit album maakte hij een derde versie van “Wasted
days” maar dan in een typisch Swamp Pop ballad arrangement. Hij ging steeds
vaker samenwerken met swamp pop musikanten als Joe Barry and Rod Bernard, en
werkte mee aan veel opnames voor het label van Huey Meaux, die gespecialiseerd
was in swamp pop opnames.
Tekst- en
muziekschrijver John Broven zou later verklaren “Although Freddy was a Chicano
from Texas marketed as a country artist, much of his formative career was spent
in South Louisiana; spiritually Fender's music was from the Louisiana swamps.”
Fender's gelonk naar de media had succes, en er kwamen aanbiedingen uit de TV-
en filmwereld. Hij oogstte veel succes met zijn rollen in spaanse klassiekers
als "Short eyes" en 'She Came To The Valley", net als met zijn rol in de film
van Robert Redford uit 1987 "Milagro Beanfield War". Daarnaast sprak hij
veelvuldig reclamecommercials in voor o.a. McDonald's en Miller Lite.
In 1989 vormde Freddy samen met de Tejano music/Tex-Mex musicians Doug Sahm,
Flaco Jimenez, and Augie Meyers de Tejano supergroep the Texas Tornados. Hun
stijl was een mix van conjunto, Tejano, R&B, country, en blues. De groep zou 4
albums uitbrengen, en in 1990 de Grammy-award in ontvangst mogen nemen voor
'Best Mexican American Performance'. Als gevolg van de dood van Sahm deed de
band het iets rustiger aan. Een TV-concert uit 1990 Austin City Limits, is in
2005 als onderdeel van de Live From Austin, TX serie uitgebracht op DVD en CD.
Aan het eind van de jaren 90 trad Freddy toe tot een andere groep namelijk Los
Super Seven, met Los Lobos' David Hidalgo en Cesar Rosas, Flaco Jimenez, Ruben
Ramos, Joe Ely, en countryzanger Rick Trevino. In 1998 won deze groep een Grammy
voor het album met dezelfde naam
In 2001 bracht Freddy Fender zijn laatste album uit” La Música de Baldemar
Huerta”. Op dit album vinden we een aantal traditionele Mexicaanse Boleros. Dit
album leverde hem een derde Grammy op.
In 2002 moest hij een niertransplanatatie ondergaan, waarbij zijn dochter een
donornier schonk. Later – in 2004 – moest hij ook nog een levertransplantatie
ondergaan. Ondanks deze transplantaties ging zijn gezondheid verder achteruit,
en kreeg hij te maken met een vorm van ongeneeslijke kanker. Op 31 december 2005
gaf hij zijn laatste concert en begon hij met een chemokuur.
Op 14 oktober 2006 overleed Freddy Fender op 69-jarige leeftijd thuis in Corpus
Christi, Texas aan de gevolgen van longkanker.
Postuum is hij – als eerste mexicaan-amerikaan – opgenomen in de Country Music
Hall of Fame.
Op 17 november 2007 werden in San Benito – waar hij ook begraven is – het Freddy
Fender Museum en The Conjunto Music Museum geopend. Beide musea zijn opgenomen
in het gebouw van de San Benito Historical Museum. Zijn familie heeft
aangekondigd de stichtingen die Freddy Fender heeft opgericht – zoals the Freddy
Fender Scholarship Fund – voort te zetten.
David Letterman eerde na het overlijden Freddy Fender met de woorden “The man
with one of the greatest voices in all of music."
Freddy Fender is ook geëerd met een ster op de Walk of Fame Europe in Rotterdam.
De eigen website:
www.freddyfender.com
laatste wijziging januari 2010