Country Kickin'

Henry John Deutschendorf Jr. die wij kennen als John Denver is geboren op 31 december 1943 in Roswell, New Mexico als zoon van Erma Louise Swope en Henry John Deutschendorf, Sr.. Zijn vader was piloot en instructeur bij de luchtmacht. Het was een typisch militair gezin, in die zin dat er zeer veel verhuisd werd in het zuidwesten en zuiden van Amerika. John Denver (zoals we hem vanaf nu maar noemen) is afgestudeerd op de Arlington Heights High School in Fort Worth, Tx.

Toen hij 12 werd kreeg hij voor zijn verjaardag zijn eerste akoestische Gibson gitaar van zijn grootmoeder. Toen hij op de middelbare school zat, kon hij hier goed genoeg op spelen om op te treden in kleinere lokale clubs. Hij nam de naam Denver aan als eerbetoon aan de hoofdstad van zijn favoriete staat Colorado. Hij deed dit nadat Randy Sparks hem erop had geattendeerd dat zijn echte naam niet goed zou staan op affiches. In 1964 stopte hij met zijn architecten-studie aan Texas Tech University en vertrok hij naar Los Angeles. Daar zong hij in obscure aangelegenheden, en in 1965 trad hij toe tot het Mitchell Trio, welk later omgedoopt zou worden tot "Denver, Boise, and Johnson" (John Denver, David Boise and Michael Johnson).


In 1969 verliet hij de band om aan een solocarrière te werken. Kort daarna bracht hij zijn eerste album uit bij RCA, namelijk Rhymes and Reasons. Het album was geen groot succes, maar bevatte wel het door hem geschreven nummer "Leaving on a Jetplane" dat twee jaar eerder een nummer 1 hit was voor Peter Paul and Mary.

RCA deed niet veel aan promotie, maar John des te meer. Op eigen kosten maakte hij een tournee door het midwesten van Amerika, en trad overal waar hij maar kon gratis op. Vaak maakte hij een afspraak voor een optreden, waarna hij zelf de hele stad vol hing met posters, en klopte hij aan bij de lokale radiostations voor interviews. Het gegeven dat hij de schrijver was van Leaving on a Jetplane maakte dat veel deuren voor hem werden geopend die anders gesloten zouden blijven. Na zijn optredens verkocht hij zijn album. Na een aantal maanden had hij zoveel albums verkocht dat hij RCA ervan kon overtuigen zijn contract te verlengen.

In 1970 bracht John twee albums uit, namelijk "Whose Garden Was This?" en "Take Me to Tomorrow". Deze albums bevatten songs die hij had geschreven tijdens zijn tour door het midwesten. Ofschoon ze niet het grote succes hadden als zijn latere werk mocht hij wel voor beide albums een gouden plaat in ontvangst nemen en worden deze albums nog steeds gezien als het beste dat hij ooit gedaan heeft.

Zijn eerste vrouw Ann Martel kwam uit Minnesota en hij maakte haar onsterfelijk in een van zijn grootste hits - "Annie's Song", dat hij – volgens eigen zeggen – in slechts 10 minuten schreef terwijl hij in een skilift zat in 1974. Het echtpaar woonde in Edna van 1968 tot 1971, toen ze naar California vertrokken. Direct na het succes van "Rocky Mountain High" wilde John naar Colorado verhuizen en kocht daar een huis. Vanaf dat moment zou hij nooit meer in een andere staat wonen. In 1982 zou hij van haar scheiden.
De grote doorbraak in Amerika kwam met zijn volgende album "Poems, Prayers and Promises", dat in 1971 uit kwam. Hierop vinden wij ook zijn eerste grote singlesucces "Take Me Home, Country Roads" welk de 2e plaats bereikte in de hitlijsten. Vanaf dat moment ging zijn carriere alleen maar omhoog. In 1972 scoorde hij zijn eerste top 10 album met Rocky Mountain High, waarvan de titelsong ook een dikke top 10 hit werd. In 1974 boekte hij hits met "Sunshine on My Shoulders" en "Annie's Song" welke beiden nummer 1 werden, en ook met "Back Home Again" dat op een 5e plaats bleef steken.

In 1975 had hij weer twee nummer 1 hits met "Thank God I'm a Country Boy" en "Calypso" (een ode aan de door hem bewonderde Jacques Cousteau en zijn onderzoeksschip Calypso) en twee kleinere hits met "Fly Away" en "Sweet Surrender".

De sleutel tot het succes van Denver waren zijn vele verschijningen op televisie. In het pre-MTV tijdperk van de jaren '70, met zijn lange blonde haar, geborduurde overhemden over het algemeen verbonden aan het Amerikaanse Westen, zijn minzame manieren en de „oma“ glazen, werd Denver één van de eerste echte popsterren. Zijn manager, Jerry Weintraub drong aan op deze verschijningen. Weintraub verklaarde in december 1976 tegenover Maureen Orth van Newsweek “ik wist de critici nooit voor John zouden gaan. Ik moest hem bij de mensen krijgen” Onder één van deze eerste verschijningen was het invullen van een open plaats in de programmering bij Johnny Carson's Tonight Show. Tijdens dit optreden riep hij minstens 20 maal; “Far Out”, om zo zeker te zijn dat zijn naam voor altijd aan deze term verbonden zou zijn. Na vele malen te gast te zijn geweest in een tv-show, kreeg hij zijn eigen tv-shows en specials, waaronder meerdere shows die wereldwijd zijn uitgezonden vanuit het Red Rocks Amphitheatre in de buurt van Denver. Zijn kerstspecial Rocky Mountain Christmas, is door meer dan 60 miljoen mensen bekeken. Zijn live-show “ An Evening with John Denver” won de Emmy voor Best Variety or Musical Special in hetzelfde jaar.

Denver was ook een graag geziene gast van The Muppet Show, hetgeen een begin betekende van een levenslange vriendschap met de maker daarvan Jim Henson.

In 1975 ontving Denver de Entertainer of the Year award van de CMA. Bij de ceremonie, moest de uittredende Entertainer van het Jaar Charlie Rich de prijs uitrijken. In plaats van de enveloppe te openen, stak Rich deze in de brand en noemde vol afschuw in zijn stem de winnaar “my good friend, John Denver!”. Velen zagen dit als een protest tegen de opkomende stijl van Country Pop.

In 1977 richtte Denver samen met Werner Erhard and Robert W. Fuller het The Hunger Project op. Tot aan zijn dood zou hij betrokken zijn bij en werken voor deze organisatie.

In 1979 zong Denver "Rhymes and Reasons" tijdens het Music for UNICEF Concert. Waarbij de opbrengsten volledig gingen naar UNICEF.

Tegen deze tijd begon het succes wat af te nemen. Hij had nog wat top 30 hits in Amerika aan het einde van de jaren 70, maar geen enkele opname bereikte het grote succes dat hij ooit had gekend. Hij begon steeds meer tijd te besteden aan goede doelen zoals projecten voor het Arctic National Wildlife Refuge in Alaska. En werkte hij zeer veel mee aan acties tegen de honger.

In 1983 and 1984 presenteerde Denver de jaarlijkse Grammy Awards. In the 1983 finale, werd Denver op de bühne begeleid door folk-legende Joan Baez . Samen met haar en andere aanwezige sterren zoals Jennifer Warnes, Donna Summer and Rick James zongen zij "Blowing in the Wind" en "Let The Sunshine In". In 1985 wilde hij graag meewerken aan de opnames van "We are the World", maar hierbij was hij niet welkom.

In 1985 tourde Denver door Rusland. Deze concerten waren de eerste concerten van een Amerikaan in Rusland in meer dan 10 jaar. Twee jaar later keerde hij terug naar Rusland om daar een benefiet-concert te geven voor de slachtoffers van de kernramp in Chernobyl.

In 1992 bracht hij een greatest hits cd uit, waarvan de opbrengsten  bestemd waren voor organisaties die zich inzetten voor daklozen.

In 1994 publiceerde hij zijn biografie Take Me Home. In 1996 werd hij opgenomen in de Songwriters Hall of Fame.

In 1997 nam hij een aflevering op voor zijn Nature serie, deze aflevering bevatte zijn laatste opname "Yellowstone, Coming Home" dat hij schreef terwijl hij met zijn zoon en dochter aan het draften was op de Colorado River

Op 12 oktober 1997 stortte John Denver met zijn Long-EZ vliegtuig neer kort na zijn vertrek van Monterey Peninsula Airport. Bij het bekend maken van zijn dood verordonneerde de gouverneur van Colorado Roy Romer dat in de hele staat alle vlaggen halfstok moesten hangen.

Hij is gecremeerd, waarbij de gitaar die hij van zijn oma had gekregen in zijn kist lag.

Zijn laatste album "All Aboard!" won postuum een Grammy award als Best Musical Album For Children

In 2000 bracht CBS de televisiefilm Take Me Home: The John Denver Story uit met Chad Lowe in de hoofdrol. Zijn broer Ron Deutschendorf verwoorde de stemming van veel fans toen hij zijn kritiek op de film openbaarde in de Los Angeles Times.

De muziek van John Denver is nog steeds geliefd bij velen over de hele wereld. Hierdoor werd er in 2006 de musical Back Home Again: A John Denver Holiday gemaakt over zijn leven die in November 2006 in premiere ging in de Rubicon Theatre Company.

Op 24 september 2007 onthulden de californische vrienden van Denver een bronzen gedenkplaat dicht bij de plaats waar hij is neergestort.

Om de 10e sterfdag van Denver te herdenken bracht zijn familie in November 2006 opnames uit van zijn concerten in Rusland.

laatste wijziging januari 2010