Porter Wagoner
Zijn brede lach, zijn flitsende
kostuums en zijn zo herkenbare liedjes kenmerken de country ster Porter Wagoner.
Je zou hem zonder overdrijven een icon van de muziekindustrie kunnen noemen. De
““Thin Man From West Plains” hoort behoort tot de grootste namen en gezichten
van de Ccountrymuziek. Tel zijn gevoel voor show, zijn opvallende kostuums, zijn
loyaliteit naar de Grand Ole Opry, zijn veelbesproken TV-optredens, zijn unieke
stemgeluid en vooral de hoeveelheid platen die hij heeft gemaakt bij elkaar en
dan heb je de artiest Porter Wagoner.
Porter Wayne Wagoner is geboren op 12 augustus 1927 in the Ozarks of Missouri
vlak bij de grens met Arkansas border. In 1949 bezocht hij Nashville en zag hij
Hank Williams zijn beroemde “Lovesick Blues” optreden geven in de Grand Ole Opry.
In 1950 – hij werkte overdag als slager - zong en maakte hij radio-commercials
voor een 15 minuten durend ochtendprogramma bij de lokale zender KWPM. In
september 1951 werd hij gecontracteerd door de leiding van KWTO-radio in
Missouri.
In 1952 bracht Porter zijn eerste plaat uit voor RCA, namelijk het Hank Williams
nummer “Settin’ The Woods On Fire”.
1953 had hij zijn eerste succes als
schrijver toen Carl Smith een hit maakte van “Trademark”. Hij trad op met het
Porter Wagoner Trio, waar Don Warden (steel guitar) en Herschel “Speedy” Haworth
(electric guitar) ook deel van uitmaakten.
1954 Bracht Porter zijn eerste top 10
hit met “Company’s Comin’”. “A Satisfied Mind” volgde dit suces op, stond 4
weken op nummer 1 en maar liefst 8 maanden in de top 100. In datzelfde jaar 1954
ging Porter deel uitmaken van de “Ozark Jubilee” en op 23 februari 1957 werd hij
opgenomen in de Grand Ole Opry waar hij uit zou groeien tot één van de meest
geliefde sterren. Eén van zijn bijnamen zou dan ook “Mister Grand Ole Opry” worden.
Ook via televisie kreeg Porter enorm veel publiciteit. Hij startte in 1960 zijn
"Porter Wagoner Show" een programma dat maar liefst 21 jaar zou blijven bestaan.
Uiteindelijk had het een kijkdichtheid van ongeveer 3,5 miljoen kijkers per
aflevering. De "Porter Wagoner Show" speelde een grote rol in het populair maken
van zowel de country- als de gospelmuziek in Amerika. In de jaren 60 bracht hij
zeer veel platen uit.
In 1965 bracht Porter “Green, Green Grass Of Home” uit. Dit nummer zou nadien
nog meer dan 500 keer worden opgenomen, maar zijn versie betekende de doorbraak
voor dit nummer.
In 1967 na 7 ‘magische’jaren verliet Pretty Miss Norma Jean de show om te gaan
trouwen. Begin september van dat jaar werd zij vervangen door een beginnende
zangeres die later wereldberoemd zou worden, namelijk Dolly Parton.
In de jaren
hierna zou “Carrol County Accident” een enorm success worden, het zou Porter
een Grammy-nominatie opleveren.
In 1969 werd hij genomineerd voor CMA’s “Song Of
The Year” . De duetten van Porter en Dolly warden steeds populairder, en de
nominaties voor Grammys, CMA, ACM, MCN en vele andere awards zijn niet te
tellen.
In 1969 won Porter zijn 3e Grammy voor zijn optreden met de Blackwood Boys als
“Best Gospel Performance”.
De jaren 70 brachten nog veel meer hits (zowel solo als met Dolly), en in 1979
introduceerde hij “The Godfather Of Soul”, James Brown in the Grand Ole Opry.
Zijn tv
werk en optredens in de Grand Ole Opry zouden blijven duren tot het eind van de
jaren 90.
Het nieuwe millenium kwam er aan, en in 2002 ontving Porter zijn hoogste
onderscheiding, toen hij werd opgenomen in de Country Music Hall Of Fame.
In 2004 ging hij weer de studio in om een gospel-album op te nemen “22 Grand Old
Gospel 2004”, werd één van de best verkochte gospelalbums aller tijden. De
opvolger “18 Grand Old Gospel 2005”, kwam uit in januari 2005 bevatte een aantal
songs die door Porter zelf geschreven waren, alsmede een duet met zijn
toenmalige partner Pam Gadd. In 2004 namen Porter en Pam “Something To Brag
About” op, waarin zij bekende countrynummers op hun specifieke wijze vertolkten.
In 2005 nam Porter de cd “20 All Time Greatest Hits” op. Al zijn klassiekers als
“A Satisfied Mind”, “Carroll County Accident”, “Skid Row Joe”, “Trouble In The
Amen Corner”, “Company’s Comin’”, “Green, Green Grass Of Home”, “Ole Slew Foot”,
“The Cold Hard Facts Of Life”, “Sunny Side Of The Mountain” werden opnieuw door
hem ingezongen.
Porter is overleden aan longkanker op 28 oktober 2007
In mei 2008 ontving hij postuum de
ACM Cliffie Stone award
laatste wijziging januari 2010