Roy Acuff
Roy (Claxton) Acuff (15/9/1903 – 23/11/92) had de geschiedenis net zo goed in
kunnen gaan als de nieuwe Lou Gehrig of Babe Ruth,
maar gaat de geschiedenis in als de King of Country Music
Hij speelde semiprofessioneel honkbal bij de New York Yankees tot hij in 1930
hiermee moest stoppen.
In 1933 richtte Roy Acuff een groep op, The Tennessee Crackerjacks, samen met
o.a. Clell Summey die de dobro bespeelde. Roy
Acuff trouwde in 1936 met Mildred Douglas.
Hetzelfde jaar deed hij twee
opnamesessies voor ARC (een label dat later
fuseerde met Columbia). Twee van zijn grootste hits (t.w. "Wabash Cannonball" en "The great speckle bird") waren het resultaat.
Op "Wabash Cannonball" werd hij vocaal bijgestaan door Dynamite Hatcher.
Door deze optredens kreeg hij vele fans, met name door zijn aantrekkelijke (jongen uit de bergen) stijl en het met dobro verweven geluid van de band. Hierdoor werd hij bijna net zo populair als Uncle Dave Macon die tot dat moment de hoofdattractie was van de Opry.
In de jaren 40 werden de opnamen van Roy Acuff zo populair dat hij Frank Sinatra naar de troon steeg. In deze jaren had ook zijn grootste hits als “Wreck on the highway”,”Fireball Mail”(beiden 1942) , “Night train to Memphis” en zijn klassieker “The precious Jewel”.
Zijn enorme bijdrage aan de countrymuziek werd beloond in November 1962 toen hij als eerste nog in leven zijnde artiest werd benoemd als lid van de Country Music Hall of Fame.
Na die tijd is hij het rustiger aan gaan doen. Wel bleef hij tot eind jaren 80 regelmatig optreden in de Opry. Ook was hij nog te horen op de opname van de Nitty Gritty Dirt Band “Will the circle be unbroken”.
Roy Acuff is overleden op 23 november 1992.
laatste wijziging januari 2010