Roy Rogers
Roy Rogers (Leonard Slye, geb. 1911 Cincinnati, Ohio) werd als kind beïnvloed door zijn
vader die gitaar en
mandoline speelde. Als Roy Rogers begon hij in de jaren 20 op te treden in
lokale gelegenheden. Later werd hij een beroemde filmster in vooral Westerns.
Hieraan dankt hij zijn bijnaam ‘de King of Cowboys”.
Na enige tijd in andere band te hebben gespeeld, richtte hij zijn eigen band op,
the International Cowboys.
Later begon hij – met hulp van Tim Spencer en Bob Nolan – de
Sons of Pioneers.
Hoewel ze
redelijk veel succes hadden besloot Rogers zijn blik te verruimen en hij begon
in films te spelen. Eerst onder de naam Dick Weston, daarna onder de naam Roy Rogers. Een van zijn
eerste sterrenrollen was in de film uit 1938 “Under Western Skies”.
Met zijn
paard Trigger, soms zijn vrouwelijke collega Dale Evans (met wie hij in 1947
trouwde) en de
hulp van anderen werd Roy Rogers de enige rivaal van Gene Autry. Hij speelde in
ruim 100 films,
en had in de jaren 50 zijn eigen tv-show.
De eerste
jaren nam Rogers zijn platen op voor RCA-Victor. Daarna voor Capitol en 20th
Century.
In 1980 tekende hij zijn laatste contract voor MCA. Hij en de Sons of Pioneers
namen in die periode nogmaals
“Ride Concrete Cowboy”op, ditmaal voor de film “Smokey and the Bandit 2”.
In 1988 werd
hij opgenomen in de Country Music hall of Fame, drie jaar later stond hij weer
in de hitlijsten
met “Hold on partner”, een duet met Clint Black. Deze opname was afkomstig van
een tribute-album waar naast Clint Black ook
o.a. Kathy Mattea, Randy Travis en Restless Heart aan meewerkten.
Roy Rogers is overleden op
6 juli 1998.
laatste wijziging maart 2010